از اواسط دهه ۱۹۹۰، آئودی به عنوان نمادی از کیفیت بینظیر در ساخت و استفاده از مواد، در میان برندهای خودروسازی شناخته میشد. همین ویژگی، سنگ بنای صعود این شرکت از یک برند نسبتاً ضعیف به یک تولیدکننده ممتاز در سطح مرسدس بنز و بیامو را بنا نهاد. با این حال، اخیراً این اعتبار و جایگاه با مشکلاتی روبرو شده است.
هرج و مرج مدیریتی اخیر در آئودی منجر به تاخیرهای قابل توجهی در معرفی مدلهای جدید و حیاتی شد. اما با رفع این مشکلات، تنها در سال گذشته شش مدل جدید از جمله A6 E-Tron، Q6 E-Tron، سدان A5، A5 Avant، SUV Q5 و Q5 Sportback معرفی شدند. علاوه بر این، مدل مهم A6 Avant با موتورهای احتراقی نیز در عرض چند هفته آینده رونمایی خواهد شد.
آئودی قطعاً شکافهای مهمی را در سبد محصولات خود پر کرده است. با این حال، بررسی دقیقتر خودروهای جدید بلافاصله مشکل بعدی را آشکار میکند. کیفیت مواد مورد استفاده در فضای داخلی A6 E-Tron، Q5 و سایر مدلهای آئودی، در برخی موارد بسیار ناامیدکننده است و احتمالاً برای اکثر مشتریان همیشگی آئودی غیرقابل قبول خواهد بود.
مسئله این نیست که در نگاه اول چه میبینید یا لمس میکنید – بیشتر موارد در محدوده قابل قبول قرار دارند. اما آنچه در زیر سطح پنهان است، چیزی است که چند سال پیش در محصولات آئودی وجود نداشت. پلاستیک سخت به کار رفته در پانلهای درها و داشبورد به طرز ترسناکی ساده است. و این قطعات رنگ شده، بعد از چهار یا پنج سال چه شکلی خواهند داشت؟
خوشبختانه مسئولان این موضوع را درک کردهاند. در مراسم معرفی Q5 جدید، اسکار دا سیلوا مارتینز، رئیس ارتباطات محصول و فناوری آئودی، با انتقاد از خود، به شکلی غیرمعمول صریح بود و در پاسخ به سوال خبرنگاران گفت: “ما قطعاً در گذشته از نظر کیفیت بهتر بودهایم، اما دوباره به آن سطح خواهیم رسید.” وی افزود که خواستههای مشتریان و رسانهها در مورد کیفیت آئودی شاید کمی دست کم گرفته شده است.
علاوه بر این، سایر مقامات آئودی از احتمال بهبود در این زمینه در آینده نزدیک خبر دادند. با فیسلیفت مدلهای جدید، استفاده از مواد نامرغوب باید به گذشته سپرده شود. امیدواریم که آنها در مدلهای جدید آینده نیز به این موضوع واکنش نشان دهند.
در دفاع از این شرکت مستقر در اینگولشتات، باید گفت که در بیشتر موارد، رقابت با ستاره سه پر (مرسدس بنز) نیز بهتر نیست. در مرسدس بنز نیز، کیفیت مواد به طور محسوسی در چند سال اخیر کاهش یافته است. هنوز هیچ وعدهای برای بهبود از سوی آنها شنیده نشده است. از سوی دیگر، بیامو در اوایل دهه ۲۰۱۰ با سری ۳ (F30) جدید به پایینترین حد خود رسید و از آن زمان تاکنون پیشرفت کرده است.
ما دائماً از محافل توسعه میشنویم که استانداردهای سختگیرانه برای آلایندگی، ایمنی در تصادفات، امنیت سایبری و هومولوگیشن (استاندارد سازی) تأثیر زیادی بر هزینههای توسعه دارند و باید این هزینهها را در جاهای دیگر جبران کرد. با این وجود، تولیدکنندگان ممتاز آلمانی، به ویژه، نباید در مورد یکی از مهمترین نقاط قوت خود یعنی کیفیت عالی، صرفهجویی کنند.
ما مشتاقیم ببینیم چه اتفاقی خواهد افتاد.